تبلیغات
کلاس توریسم - پوشاک زنان و مردان در تهران قدیم
 
طبیعت خالص ترین زیارتگاه خداست

پوشاک زنان و مردان در تهران قدیم

نوشته شده توسط :پرویز ستوده شایق
سه شنبه 19 اردیبهشت 1391-11:51 قبل از ظهر

به نام خدا 

پوشاک زنان و مردان در تهران قدیم  

خلاصه نویسی:نفیسه میرائی 

·       تن پوش مردان

در تهران قدیم تن پوش بسیاری از مردان جبه بود.جبه های طبقات مرفه معمولا از جنس ماهوت اعلا دوخته می شد و طبقات متوسط و فقیر از پارچه های دستباف ایرانی مثل چوخا و برک جبه می دوختند.مردان شالی زیر جبه یا بر روی آن به کمر می بستند.این شال کار جیب را برای آن ها انجام می داد.

پیراهن مردان بیش تر این گونه بود:پارچه ای نخی که بدون یقه دوخته می شد و به ندرت از پارچه های ابریشمی هم استفاده می شد.

مردان به طور معمول کلاه های نمدی با کیفیت های مختلف بر سر می گذاشتند،نوع مرغوب این کلاه ها از جنس کرک شتر تهیه می شد و نوع دیگری از آن فینه نام داشت که در انتها منگوله داشت و شال سبزی به دور آن می بستند و مورد استفاده ی نوحه خوان ها و مداحان قرار می گرفت.

معمولا تجار و بازرگانان و کسانی که می خواستند تمول و مکنت خود را به رخ یکدیگر بکشند،فینه هایی با عمامه ی شیری و شکری بر سر می گذاشتند.

کلاه پوستی به اشکال مختلف هم خریدار داشت.مردم تهران هزینه ی زیادی را صرف خرید کلاه برای خود می کردند.

پای افزار مردان متناسب با توان مالی آن ها از گیوه،چاروق،نعلین تا کفش های معمولی متغیر بوده است.

بعد از اجرای طرح هماهنگ کردن لباس مردان،کلاه پهلوی و کت و شلوار جایگزین کلاه های قبلی و قبا،لباده،عبا و جبه ها شد.

·       لباس های زنانه

تا قبل از مسافرت ناصرالدین شاه به اروپا لباس زنان(عموما زنان دربار،م،حسین بیگی در کتاب تهران قدیم می گوید چون زنان از فعالیت های اجتماعی برکنار بودند اطلاعات دقیقی از پوشاک آنان در دسترس نیست و اطلاعات گردآوری شده بیش تر مربوط به زنان درباری است)عبارت بود از:پیراهنی کوتاه و ارخالقی از آن کوتاه تر که برای پوشاندن بالاتنه به کار می رفت،به علاوه زیرجامه ای که تا پشت پا را می پوشاند و در زمستان ها کلیجه یی هم برای حفاظت از بدن در مقابل سرما به آن افزوده می شد و سربند زن ها عبارت بود از چارقد بلندی که قدرت پوشاندن موهای بلند بافته ی آنان را داشت و بیش تر در خانه استفاده می شد.در خارج از خانه چاقچوری که زیرجامه در آن بگنجد به اضافه ی چادری مشکی در بر می کردند و روبنده ای مقابل چهره یشان می آویختند.

لباس های تنگ رقصنده های پترزبورگ مورد توجه ناصرالدین شاه قرار گرفت و بعد از سفر دستور داد زنان حرمسرایش زیرجامه هایی تنگ و کوتاه بپوشند.بعد از مدتی نیم تنه و چادر نماز جای زیرجامه های کوتاه را گرفت.این نیم تنه با آستین شمشیری ساده و یقه برگردان یا یقه ی عربی بسته برای پوشاندن بالا تنه به کار می رفت و گاهی چادر نماز کوتاهی از جنس پارچه ی نیم تنه که اگر آن را به کمر می بستند تا پشت پا را می پوشاند جای زیرجامه های قدیمی و شلوارهای کوتاه را می گرفت.

مادام کارلاسرنا از جمله زنانی است که قبل از سفر ناصرالدین شاه در تهران حضور داشته، او که امکان ورود به اندرون خانه ها را داشته درمورد لبای و پوشاک زنان ایرانی در داخل خانه می گوید:

در داخل خانه آرایش زنان غلیظ تر و پوشش آنان سبک تر و کم تر است.پوشیدن لباس هایی با دامن های کوتاه و ساق نما متداول شده است.پوشش زنان عمدتا عبارت است از: شلیته ی کوتاهی که به زیر کمر بند می شود،از همان لباس هایی که رقاصه های ما می پوشند.هرچه دامن ها کوتاه تر به همان میزان وضع لباس ها مقبول تر است.دامن لباس زنان عادی و کلفت ها از لباس خانم های طبقه ی بالاتر بلندتر است.

از:

تهران قدیم،م.حسن بیگی،چاپ چهارم 1388،انتشارات ققنوس





درباره وبلاگ:



آرشیو:


طبقه بندی:


آخرین پستها:


پیوندها:


پیوندهای روزانه:


صفحات جانبی:


ابر برچسبها:


نظرسنجی:


آمار وبلاگ: