تبلیغات
کلاس توریسم - جاذبه های طبیعی ، تاریخی ، فرهنگی و گونه های جانوری ، گیاهی استان قزوین(قسمت اول)
 
طبیعت خالص ترین زیارتگاه خداست

جاذبه های طبیعی ، تاریخی ، فرهنگی و گونه های جانوری ، گیاهی استان قزوین(قسمت اول)

نوشته شده توسط :سیده مهسا مطهر
جمعه 13 آبان 1390-05:12 بعد از ظهر

 

گردآوری و تدوین: سعید رنج بین                                      موسسه آوای ارسباران

 

بنام دوست

استان قزوین از سمت شمال به استانهای مازندران و گیلان ازغرب به استانهای زنجان و همدان، از جنوب به استان مركزی و از سمت شرق به استان البرز محدود است. قسمت شمالی و غربی استان كوهستانی و جنوب و جنوب شرقی آن را دشت قزوین تشكیل می دهد. مساحت استان قزوین برابر با 15820 كیلومتر مربع بوده كه تقریباً 1 % از مساحت كل كشور را شامل می شود
استان قزوین دارای زمستانهای سرد و تابستانهای خنك است. میزان بارندگی در این استان بین 200 تا 300 میلیمتر در سال در نوسان است

بر اساس آخرین وضعیت تقسیمات كشوری در آذرماه 1380, استان قزوین دارای 4 شهرستان (قزوین، آبیك، تاكستان، بوئین زهرا) 17 شهر ( قزوین، اقبالیه، محمدیه، الوند، محمود آباد نمونه، آبیك، رازمیان، معلم كلایه، تاكستان، اسفرورین، ضیاء آباد، خرمدشت، آوج، شال، دانسفهان، آبگرم و بوئین زهرا) است، 18 بخش، 44 دهستان و 1593 آبادی می باشد كه 931 آبادی آن دارای سكنه و 612 آبادی آن خالی از سكنه است. اتوبانهای تهران-كرج-قزوین و قزوین-زنجان، این استان را به استانهای شمال، غرب و البرز متصل می كند. راه آهن شمال غرب كشور نیز از قزوین عبور می كند. جاده ی ترانزیتیی و بسیار با اهمیت ایران-اروپا و تهران-اصفهان-شیراز نیز از داخل شهر قزوین عبور می كنند.

 

*تو پو گرافی استان قزوین

در یک نگاه به توپوگرافی استان قزوین می توان 3 چهره کوهستانی ،تپه ماهوری و دشتی _بیابانی را به وضوح در این استان 15820 کیلو متر مربعی مشاهده نمود.

اکوسیستم کوهستانی

وجود مناطق مرتفع بصورت تیغه های صخره ای یا تپه های بلند ودرجه حرارت پایین تر نسبت به مناطق هم جوار و میزان بارندگی بیشتر از خصوصیات بارز این اکوسیستم است .پوشش گیاهی این نوع اکوسیستم شامل علفزار ها و بوته زارها است. از پستانداران این اکوسیستم می توان از ول برفی ،پازن و پلنگ را نام برد . حیوانات این اکوسیستم ذخیره چربی زیادی دارند و موهای بلند شان در زمستان روشن وگاهی کاملا سفید می شود(گزارش وضعیت محیط زیست ایران -1383) مناطق رودبار الموت ، رودبار شهرستان ، طارم و آوج که جزء ارتفاعات شمالی و جنوبی استان قزوین محسوب می شوند در زمره اکوسیستم های کوهستانی قرار می گیرند وسعت این اکوسیستم چیزی در حدود نیمی از وسعت استان است.

 اکوسیستم استپی و تپه ماهوری

بخش اعظمی از مناطق مرکزی استان قزوین جزء اکوسیستم های استپی است،بطوریکه بین محدوده ارتفاعات شمالی وارتفاعات جنوبی استان کشیده شده است. در این مناطق میزان بارندگی نسبتا کم است ، در فصل زمستان اغلب مناطق این اکوسیستم یخبندان وجود دارد. پوشش گیاهی کوتاه و اکثرا از گونه های بالش وش نظیر درمنه و گون است. پستانداران این اکوسیستم معمولا دارای پاهای بلند وقادرند با سرعت زیاد بدوند ،این دویدن برای آنها که جایی برای پنهان شدن یا کمین ندارند بسیار ضروری است . از پستانداران خاص این اکوسیستم در منطقه استپی آهو و قوچ ومیش است که در حال حاضر در بخش غربی استان متمرکزند در حالیکه در دو دهه گذشته استپها ی استان زیر سم گله های بزرگ آهو قرار داشته که شاخص آن دشت افشاریه و بویین زهرا بوده ولی در حال حاضر فعالیت ها انسانی و راههای ارتباطی عرصه را باری این گونه بسیار تنگ نموده است.

 اکوسیستم نیمه بیابانی

بخش کوچکی از شرق استان مابین دو شهرستان آبیک و بویین زهرا دارای اکوسیستم نیمه بیابانی وتاحدی بیابانی است ،این اکوسیستم شرایط خاص اکوسیستم های بیابانی،کویر وشن زارهای مرکزی ایران را دارا نمی باشد ولی می توان گفت این اکوسیستم ،حاشیه بیابان ها و شور زارهای قم و کویر مرکزی ایران است. پوشش گیاهی آن اغلب تاغ و گز بوده و از مهمترین پستانداران آن می توان به دوپاها اشاره داشت.

 

*جاذبه های طبیعی استان قزوین

غارها ،آبشارها ، چشمه های پرآب، درختان کهنسال ، دربندها ، ارتفاعات و قله های مرتفع از جاذبه های طبیعی  است که در استان تعداد آنها کم نبوده  که به مهمترین آنها اشاره  می شود.

*       چشمه های آب گرم:

یکی از جاذبه های طبیعی استان قزوین چشمه های آبگرم آن است :

چشمه آبگرم خرقان

 به فاصله 95 كیلومتری قزوین به همدان در كنار جاده واقع شده است. در این منطقه رودخانه ابهر رود عبور می كند كه آبهای معدنی خرقان پس از مصرف به آن ریخته می شوند.

 آبهای چشمه خرقان از دسته آبهای كلروه سدیك و بیكربناته كلسیك گرم با PH اسید و سیلیس می باشند.
آب این چشمه ها  مشابه آبهای معدنی سالن موتیه-فرانسه و بوربون-فرانسه بوده كه در درمان دردهای عصبی، سیاتیك و رماتیسم مؤثر می باشد. در عفونت های مجاری تنفسی، تورم گلو و حلق و برنشیت مزمن به صورت استنشاق، بخار و دوش بینی مؤثر می باشد. آشامیدن این آبها در عفونت های دستگاه گوارش از قبیل سوء هاضمه ناشی از ضعف قواء توأم با یبوست، احتقان و تشمع كبدی نیز مفید می باشند.

 

 

چشمه یله گنبد- قزوین

یله گنبد دهی است از دهستان قاقازان بخش ضیا آباد شهرستان قزوین كه در شمال غربی قزوین واقع شده است. در شمال ده مذكور به فاصله 15 كیلومتری آن با راهی سخت و كوهستانی چشمه ای است به نام آبگرم یله گنبد. این چشمه در كف دره ای كه از آن رودخانه كوچكی عبور می كند و به شاهرود می ریزد از زمین خارج می شود.   

آب چشمه معدنی یله گنبد از دسته آبهای معدنی بیكربناته كلسیك آهن و گازدار خیلی گرم می باشد. استحكام در این آب به سبب وجود گاز كربنیك و گرمای آن تسكین دهنده و ضد درد می باشد. می توان از این آب در درمان بیماریهای عصبی-مفصلی، رماتیسم و عصبی استفاده نمود. آشامیدن آن نیز در كار دستگاه گوارش، كبد و مجاری صفرا و بیماریهای معده و روده ای و نیز بیماریهای تغذیه ای موثر می باشد.

 

*          غارها:

غارها از دیگر جاذبه های استان قزوین است که میتوان به غارقلعه(روستای قلعه آوج) ،  غار عباس آباد (آبگرم ) ، غار سفید آب (رودبار غربی) ، غار ولی (گشنه رود) ااشاره کرد.

غار قلعه كرد

در 140 كیلومتری جنوب غربی شهر قزوین واقع شده و مسیر دسترسی به آن از طریق جاده روستایی آبگرم بخش آوج به سمت مغرب به روستای حصار ولیعصر و بعد از عبور از برجهای دو گانه خرقان به سمت شمال به روستای علی آباد و در نهایت به روستای قلعه كرد منتهی می شود. دهانه غار قلعه به سمت جنوب شرقی بوده، ارتفاع آن حدود 8 متر و عرض آن حدود 9 متر به صورت نیم دایره است. این غار دارای یك راهرو  بوده كه به دهانه چاهی كه عمود بر دهلیز اصلی است منتهی می شود و پس از عبور از مدخل چاه به فضایی منتهی می شود كه دارای ستونهای قطور استالاكیتت و استالاكمیت در رنگهای مختلف است. تالار اصلی غار به دهلیزها و شاخه های فرعی منتهی گردیده كه خود شاهكاری از طبیعت است و آویزه های آهكی بعضی از قسمتها از سقف تا كف غار كشیده شده است. در كف غار نیز حوزه های كوچك آبی تشكیل شده و سنگهای سفید آهكی به سبك زیبایی هر بیننده ای را متحیر می سازد.  

غار ولی گشنه رود

بخش قاقازان شرقی، 60 كیلومتری قزوین، در مسیر جاده روستای آلولك-گشنه رود واقع شده است. دهانه آن رود به شمال بوده و طول آن حدود 2 و عرض آن نیم متر است. این غار در منطقه نسبتاً نیمه معتدل و سرد كوهستانی كه دارای درختان ارس هستند واقع شده و به نظر می رسد محل امكان و استقرار انسانی بوده باشد.

غار یخی انگول

بخش رودبار شهرستان، روستای دینك واقع در 40 كیلومتری شمال غرب قزوین. این غار از نوع غارهای یخی بوده و دهانه آن به سمت جنوب غرب است.

تنظیم برای درج در وبلاگ : پرویز ستوده شایق psotoudeh@gmail.com
توجه : عکس های داخل متن بدلیل در اختیار نبودن آنها آپلود نشده است

*       سایر جاذبه های طبیعی استان:

دریاچه اوان

بزرگترین و زیباترین دریاچه در منطقه قزوین، دریاچه اوان نام دارد كه به فاصله 75 كیلومتری قزوین در جاده قزوین-معلم كلایه و در پایین دست روستای اوان، وربن، زواردشت و زرآباد قرار گرفته است. این دریاچه با مساحتی كمتر از شش هكتار دارای آب شیرین بوده و طول آن در طولانی ترین قسمت  275 متر و عرض آن 325 متر است، عمق دریاچه نیز از یك تا 20 متر در نوسان میباشد. در تابستان دریاچه محل ماهیگیری، آب تنی و قایق سواری بوده در پاییز مأمن پرندگان مهاجر نظیر قو، غاز، مرغابی و در زمستان با توجه به برودت هوا و یخ زدن سطح دریاچه قابل اسكیرانی است.  طریق چشمه های كف دریاچه و نزولات آسمانی تامین می شود.

  الموت

منطقه الموت جزو ناحیه كوهستانی واقع در شمال قزوین بوده و ارتفاعات آن جز رشته كوههای البرز است این منطقه از شمال به دهستانهای دو هزار و سه هزار تنكابن، از شرق به طالقان، از غرب به رودبار و از جنوب به طالقان و پشكلدره محدود می شود. رشته كوههای البرز در منطقه الموت دارای قلل معروف و بزرگی است و سه محور عمده كوهنوردی در این مسیر به ترتیب ذیل وجود دارد:
1.
محور گرما رود پیچ بن-سیالان، با ارتفاع 4250 متر، دهستان سه هزار تنكابن

 2 . محور اوان-خشچال با ارتفاع 4150 متر، دهستان دو هزار تنكابن

3. محور هیر، ویار، گون كول،کلاچای

دره اندج

یكی از مهمترین مناطق در رودبار الموت دره اندج است كه با توجه به قابلیتهای زیست محیطی، وجود غارهای طبیعی و نوع بافت كوههای آن همیشه برای استقرار انسان ها مناسب بوده است.

در طول دره اندج و مسیر رودخانه تعدادی غارهای طبیعی دیده می شود كه از نظر موقعیت جغرافیایی و شرایط زیست محیطی به نظر می رسد محل سكونت آدمیان در زمانی بوده كه بشر هنوز فاقد فرهنگ ساختن سر پناه بوده.   دره نینه رود
این دره در نزدیكی روستاهای هیر و ویار واقع شده و با رود پر آبی كه در آن جاری است یكی از مناطق ییلاقی و زیبای رودبار شهرستان، محسوب می شود كه پر از فندق زارهای سرسبز بوده و قسمتهای شمالی و مرتفع آن دارای مراتع خوش آب و هوا است.
یكی از قدیمی ترین مسیرهای آمد و شد بین گیلان و قزوین از این دره می گذشته است كه بخشهایی از راه سنگ فرش آن سالم به جا مانده است.  

منطقه ییلاقی پیچ بن

این منطقه نسبتاً مرتفع با ارتفاع حدود 2500 متر در شمال شرقی الموت و بر سر راه معروف "سه هزار" قرار دارد و یكی از زیبا ترین مسیرهای راهپیمایی قزوین به شمال ایران است. چمنزارهای زیبای ییلاق خوش آب وهوا به گردنه مشهور "سلج انبار" با ارتفاع تقریبی 3000 می پیوندند كه بخشی از رشته كوه البرز غربی است و مرز طبیعی استانهای قزوین و مازندران محسوب می گردد.  

دامنه های جنوبی سیالان

دامنه های جنوبی سیالان در شمال شرقی الموت واقع و از ییلاقهای زیبا و سرسبز استان قزوین است. از "هنیز" كه مرتفع ترین و شمالی ترین آبادی این منطقه محسوب می شود هر چه به سمت شمال پیش می رویم هوا خنك تر شده و پوشش گیاهی نیز تغییر می كند.

قله  خشچال

این قله را می توان از مسیر راه قزوین-الموت و زواردشت نظاره گر بود. زواردشت در قسمت شمالی دریاچه اوان قرار دارد. برای دستیابی به قله مرتفع خشچال، از كنار دریاچه دو مسیر صعود وجود دارد، مسیر اول از طریق یالی است كه از بالای دریاچه به طور مستقیم تا قله پیش می رود. مسیر دوم از درون دره زواردشت تا زیر قله ادامه می یابد این مسیر به محلی به نام "چشمه گلپری" می رسد كه علاوه بر چشمه دارای پوشش انبوهی از بوته زارهای گلپر است.

منطقه شكار و تیر اندازی ممنوع الموت

این منطقه از نظر تنوع حیات وحش جانوری و زنجیره غذایی طبیعت از غنایی منحصر به فرد در استان و نیز در كشور برخوردار است. با توجه به اقلیم كوهستانی الموت و ویژگیهای منحصر به فرد منطقه انواع پرندگان شامل: عقاب، هما، كبك، كبك دری، كبوترسانان و لاشخور، تیهو، گنجشك سانان شامل؛ سهره  و بلبل ها و انواع پستانداران، گیاه خوار و گوشت خوار شامل: كل و بز كوهی، گراز، پلنگ، خرس قهوه ای، خرگوش، خارپشت، جوجه تیغی، روباه، شغال و جوندگان منحصر به فرد و گونه های ممتاز بزرگ و كوچك را در خود جای داده است.

ایوان سنگی نیاق

روستای نیاق در هفده كیلومتری شمال قزوین قرار دارد و یكی از مراكز مهم كشت انگور در استان است . ایوان ، صخره ای است نسبتاً مرتفع كه دو فرورفتگی به مانند ایوان در دو طرف آن ایجاد شده است . در هر یك از این فرورفتگی ها ، حوضی مستطیل شكل با ابعادی حدود 2×4 متر حفر شده، عمق آنها به دلیل ریخته شدن سنگ و شن و... در آن نامشخص است . این حوض ها با آب  باران پر می شوند . در بالای ایوان آثار قابل توجهی از زندگی پیشینیان به دست آمده است.

سایر جاذبه ها عبارتند از:

آبشار ها:

آبشار ویار( رودبار غربی )، آبشار منصور (آوج) ، آبشار دومانچال (رزجرد) ، آبشار پیچ بن و کاروانسرا (رودبار شرقی)

چشمه های پر آب:

چشمه وگل(رودبار غربی) ، چشمه خارود (رودبار غربی) ، چشمه علی (ارتش آباد)، چهل چشمه (کسیه جین)، چشمه های شامادشت (طارم)

درختان کهنسال:

چنار سیردان (طارم) ، چنار رازمیان (رودبار غربی) چنارجولادک (رودبار شرقی ) چنار زرآباد (رودبار شرقی) چنار کوچنان (رودبارشرقی)

دربند و ارتفاعات :

دربند کلج (طارم) قله سیالان (رودبار شرقی )، شاه البرز (رودبار شرقی )، خشچال (رودبار شرقی )، ارتفاعات شامادشت (طارم)        




تنظیم برای درج در وبلاگ : پرویز ستوده شایق psotoudeh@gmail.com
توجه : عکس های داخل متن بدلیل در اختیار نبودن آنها آپلود نشده است




دنبالک ها: قسمت دوم  قسمت سوم  قسمت چهارم  قسمت پنجم  نشاط کوهستان 


درباره وبلاگ:



آرشیو:


طبقه بندی:


آخرین پستها:


پیوندها:


پیوندهای روزانه:


صفحات جانبی:


ابر برچسبها:


نظرسنجی:


آمار وبلاگ: